Namaz Ve Dua

NUTK-İ ŞERÎF Zamâne halkını fehm eyle olma sen mağrûr Gönülde dostu bulup her nazardan ol mestûr Ne lutfu var bir alay kalbi haste-bestelerin Koy ehl-i gaflet ü cehli sen eyle dilde huzûr Çü nâsa nâs olur âfet bu nâsı ol nâsî Ki Rabb-i nâs ile bulsun dil üns olup mesrûr Gönülde Halık'a zâhirde halka teslîm ol Muhâlif olma ki şöhretdir âfet ü şerr ü şûr Hezâr zevk ü sürûr şifâ-yı sadrı bulur Ol cân ki oldu gam ü dilde 'aşkdan rencûr Gönül ki 'aşk ile hayydır o mevti görmez hiç Hemîşe arş-ı Hudâ'dır o hâne-i ma'mur Açup gönül gözünü her yâne temâşâ kıl Ki bu musavver-i hâki lebâleb olmuş nûr Bu dîdeden nice mestûr olur o 'aşk-ı cemîl Ki bir nefes değil aslâ bu hâtırımdan dûr Cihâna zerre gözünden nazar kıl ey Hakkı Ki eylemişdir o hurşîd zerrelerde zuhûr İbrahim Hakkı Erzurumi Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Tutarsan hak sözü Hakk'ı göresin Uyarsan nefse hergiz görmeyesin Anın sevdâsına düş gayrı terk et Nice bîhûde sevdâlar kovasın Gönül kim hassa Dost'un halvetidir Niçün sen ana düşmânlar koyasın Gider hubbunu mahlûkun gönülden Gönülden Hâlık'a tâ yol bulasın Cenâbetdir gönüle gayrı koymak Tahâret oldur kim Hakk'ı sevesin Gel anın derdine düş gayrı hep ko Gümânsız 'ayn ile gayrı yuyasın Kuşangıl kendine himmet kuşağın Binip cidd atına menzil alasın Sana senden eğer olmazsa himmet Kaçan maksûduna vâsıl olasın Sen ey cân varlığın nûrun söyündür Ki bu ism ü resmden kurtulasın Giderirsen vücûdun zulmetini Bulup âb-ı hayât içip kanasın Senin gönlün o Şâh'ın gözgüsüdür Dürüş cehd eyle gözgüyü silesin Göresin anda 'aks urmuş cemâli Şoluk dem kim sen anı sen sanasın Eğer kalırsan işbu sanıda sen Bu menzilde henüz bir bî-nevâsın Gerek varlığın anda mahv edesin Anın ile anı görüp bilesin Bu dediğim cemâli pertevinden Dahi bir noktadır ki anlayasın 'Aceb...

NUTK-İ ŞERÎF ve ÎZÂHI Kandedir cehl ile zulmet nefs‐i sü'bânındadır Kandedir 'ilm ile hikmet bil anı cânındadır İnsanın nefs-i emmâresi, cehâlet ve zulmet kaynağı, rûhu ise ilim ve hikmet menbaıdır. Kim nefs-i emmâresine hizmet ederse gaflet ve cehâlet içinde kalır. Kim nefsini mağlûb edip rûhunu hâkim kılarsa gaflet ve cehâletden kurtulur, ilim, hikmet ve irfân sâhibi olur. Zulmet‐i cehli bırak sen iste nûr‐i hikmeti Cennetin zevkin dilersen cümle 'irfânındadır Hikmet nûru ile aydınlanmak isteyen nefsin zulmetini terketmeli, cenneti arzu eden de marifetullaha tâlib olmalıdır. Zîrâ cennetin hakîkati Hakk'a kurbiyyetdir. Zâhiren ahkâm‐ı eflâkin velî mahkûmusun Bâtınan ây gün felekler cümle fermânındadır İnsan görünüşde tabiat kânûnlarının mahkûmudur ve pek âciz görünür ama hakîkatde bütün kâinât onun emrindedir. Sûretâ bu hırmen‐i 'âlemde sen bir dânesin Ma'nâ yüzünde ne kim var cümle harmânındadır İnsan cismen çok küçük bir nokta gibidir ama ma'nâ bakımından...