Namaz Ve Dua

Gel beru ey cân elinde seyr kılan kasr u tâk Nice kurdum gör hümayûn kubbe-i cevher-nitâk Bir makâma kurmuşam kim sahnı firdevs bağıdır Bir merâma kurmuşam kim 'adn-i indallahi bâk Bir mücellâdır bu arsa kim Süleymân perdedâr Bir mu'allâdır bu dergâh tuttu İskender burâk Seyr eder Dâvûd makâmât bu hayât-bahş ravzada Devr eder Hızr anda sâkî bâde-i Kevser-mezâk Zîrâ ol Sultân-ı kevneyn yer yüzüne iniser Şark u garb onun olısar Mekke vü Şâm u Irak Zîrâ İbrâhîm ü Mûsâ ana ümmet oldular Yoluna Dâvûd u Îsâ kodular bâş u ayak Ne kadar kim enbiyâ vü mürselîn kim geldiler Cümle ikrâr eyleyüp fazlına etti ittifâk Gökden indi yüz mükerrem suhuf anı etti beyân Etti Tevrât u Zebûr İncîl ü Furkân ittibâk Hakk Te'âlâ fazlın anın etti bunlarda 'ayân Külli 'âlem ümmet olup etti ona iltihâk Bildi çün anın kemâlin yazdı ashâb-ı kibâr Sîre ehli vasfını sebt eyledi bî-ihtilâk Cümle 'âlem kâtib olsa yazsalar evsâfını Yazmayalar ille bir katre denizden kara ak Dinle imdi nice doğar o...

Muzaffer Efendi Hazretleri buyurdular ki: Cenâb-ı Peygamber sallallahu aleyhi vesellemin vâlide-i muhteremesi Hazret-i Âmine radıyallahu anhâ vâlidemiz diyorlar ki, "Ben diğer kadınlar gibi ağrı, sızı, hayız ve nifas görmedim". Annesi  Resûl-i Ekrem'i arabî aylardan Rebîulevvel ayının on ikinci gecesi Pazartesi gecesi duhâ vakti,  sünnetli, göbeği kesik ve gözleri sürmeli olarak  dünyâya getirdi.  Hazret-i Âmine, "Benden doğar doğmaz secdeye kapandı ve m übârek dudakları oynadı " diyor, böyle rivâyet ediyorlar. "Efendi, hiç yeni doğan çocuğun dudağı oynar mı?" diye sorarsan, Allah Kur`ân'da Îsâ Peygamber'in kundakda iken konuştuğunu söylüyor ya! Îsâ Peygamber'e lâyık görüyorsun da Hazret-i Muhammed'e, hem de bütün peygamberlerin seyyidi olan Muhammed'e konuşmayı lâyık görmüyor musun?! Hazret-i Âmine,   "Bir şey söylüyordu, aldık, kulağımızı verdik dinledik, 'ümmetim, ümmetim' diyordu" diyor.  Âmine hâtûn der ol hay...

Resûl-i Ekrem Efendimizin gerek dünyâyı teşrîfinden evvel, gerek vilâdeti esnâsında, gerekse vilâdetinden nübüvvetini ızhâr etmesine kadar geçen zaman zarfında meydana gelen fevkalâde hâdiselere irhâsât denir. Bunlar Efendimizin nübüvvetinin delîlleri ve işâretleridir. Şemseddîn Sıvâsî Hazretleri, Mevlid'inde bu hâdiselerden bazılarını şöylece beyân buyurmuşlardır :  Âmine hâtûn der ol hayrü'n-nisâ Çünkü yere düşdü ol hayrü'l-verâ Bakdım anın hey'etine ol zamân Secdeye varmış o nûru'l-müste'ân Kulağım ağzına vurdum dinledim Himmetini gördüm ol dem ağladım Yalvarıp Mevlâ'sına der yâ Ganî Çün 'anâ iklîmine saşdın beni Bana bağışla bu 'âsî ümmeti Çekmeyem tâ rûz-ı ferdâ kürbeti Ümmet isen anla ey ehl-i basar Bu söze insâf ile eyle nazar Doğduğu dem yokladı ol ümmetin Sen anar mısın hiç anın sünnetin Dinle benden bunu ey ehl-i riyâz Bu sözü nakl etti reyhânü'l-'ıyâz Ol gece kim doğdu ol sultân-ı dîn Ol kerâmet ma'deni ol hân-ı dîn Ehl-i şirke...