Namaz Ve Dua

NUTK-İ ŞERÎF Aşk bezirgânı sermâye cânı Bahâdır gördüm câna kıyânı Zihî bahâdır cân terkin urur Kılıç mı keser himmet giyeni Kamusun bir gör kemterin er gör Alçak görmegil palâs giyeni Tîz çıkarırlar fevka'l-'ulâya Bil 'Îsâ gibi dünyâ koyanı Tîz indirirler tahte's-serâya Şol Kârûn gibi dünyâ kovanı 'Âşık olanın nişânı vardır Melâmet olur belli beyânı 'İlm ü 'amele olmagıl mağrûr Hakk kabûl etdi kefen soyanı Kodu atlası giydi palâsı İbrâhîm Edhem sırdan duyanı Çün Mansûr gördü ol benem dedi Oda yakdılar işitdin anı Oda yandırtdın külün savurtdun Öyle mi gerek seni seveni Zinhâr ey Yûnus gördüm dimegil Dâra çekerler gördüm diyeni Yûnus Emre Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Bir sâkîden içdik şarâb 'arşdan yüce meyhânesi Ol sâkînin mestleriyiz cânlar anın peymânesi Bir meclisdir meclisimiz anda ciğer kebâb olur Bir şem'adır anda yanar ay u güneş pervânesi Ol şem'a karşu yananın küllî vücûdu nûr olur Ol od bu oda benzemez hîç belirmez zebânesi Ol meclisin 'âşıkları İbrâhîm Edhem'dir biri Belh şehri gibi bin ola her kûşede vîrânesi Bizim meclis mestlerinin demleri "ene'l-Hakk" olur Bin Hallâc-ı Mansûr gibi en kemîne dîvânesi 'Aşk şarâbın içenlere gel bir nazar eyleyegör Bunca yıldır nice döner ol meclisin piyâlesi Yûnus bu sözlerin senin ma'nâ durur bilenlere 'Âkil-kâmil olan kişi bu ma'nâya inanası Yûnus Emre Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Dervîşlik makâmı hâl içinde hâl Ferâgatlık makâmı dervîş olana muhâl Dervîş ayrılamaz evvelki demden Hîç firkat olmadı nasîbdir visâl Dervîş fitne kabın bunda uşatdı Hareket etdi bunda olmadı battâl Dervîşlik dirliği sırât üzredir Hisâbı etdiler zerre-i miskâl Dervîş "ene'l-Hakk" derse n'ola 'aceb mi Hep varlık Hakk'ındır "alâ külli hâl" Dervîş ırma gözün evvelki demden Yûnus görüp durur hem âhir hem evvel Yûnus Emre Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Her kime kim dervîşlik bağışlana Kalbi gide pâk ola gümüşlene Nefesinden müşk ile anber tüte Budağından il ü şâr yemişlene Yaprağı derdli içün dermân ola Gölgesinde çok kademler işlene 'Âşıkın gözü yaşı hem göl ola Ayağından saz bitüp kamışlana Cümle şâir dost bahçesi bülbülü Yûnus Emre arada dürrâclana Yû nus Emre Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Dervîşlerin yoluna sıdk ile gelen gelsin Hakk'dan özge nesneyi gönlünden süren gelsin Dervîşler dedikleri bir tükenmez kân olur Hâss u 'âmm kul u sultân bu kândan alan gelsin Dervîş dolunur doğar her nefes göğe ağar Ben diyeyim doğruyu cânına kıyan gelsin Dervîşlik bir lokmadır yer ile gökden ulu Bu azâmet lokmayı yutup siniren gelsin Dervîşin gözü açık dünü günü uyanık Bu söze Tanrım tanık bakmadın gören gelsin Dervîşin kulağı sak Hakk'dan işitir sebak Deprenmeden dil-dudak sözü işiten gelsin Dervîşin eli uzun çıkarır münkir gözün Şarka garba düp-düzün sunmadan eren gelsin Dervîşler Hakk'ın dostu cânlarıdır Hakk mesti 'Aşk şem'ini yakdılar pervâne olan gelsin Bu miskîn Yûnus'u gör dervîşlik edegeldi Nefsindendir şikâyet nefsin öldüren gelsin Yûnus Emre Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Ey dervîş diyen bana nem durur dervîş benim Dervîşlik yaylasında hareketim kış benim Kendözümü görürem sallanuban yürürem Buğz u kibr ü 'adâvet gönlümü almış benim Dervîş adın edindim dervîş donun donandım Yola bakdım utandım hep işim yanlış benim Şeyhim kamudan ulu yolda uludan ulu Gönlüm idi kaygulu nefsim âsâyiş benim Hırkam tâcım gözlerem fâsid işler işlerem Her yanımdan gizlerem bin bir fâsid iş benim Yoldan haber sorarlar eydürem inanırlar Kalbim sâfî sanırlar vay ne düşvâr iş benim İçerime bakarsan buçuk pulluk nesne yok Taşramın gavgâsından 'âlemler dolmuş benim Sûretim güler halka kanı ya kulluk Hakk'a Bu dirliğime baka hep işim yanlış benim Yûnus eydür yârenler ey gerçeğim erenler Bu yolda olan hâller Allah'a kalmış benim Yûnus Emre Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Bu dervîşlik yoluna aşk ile gelen gelsin Ya dervîşlik neydüğün bir zerre duyan gelsin Hele biz iş bu yola gelmedik riyâ ile Bu melâmetlik donun bizimle giyen gelsin Gözüyle gördüğünü örte eteği ile Bu yol key ince yoldur yüreği döyen gelsin Ulu kiçi erenler dimiş bizi sevenler Kayıkmasun gerüye Allah'ı seven gelsin İş bu sözü eydenden bize nişân gerekdir Söz muhtasarı budur cânına kıyan gelsin Yûnus söz ile kimse kâbiliyete geçmedi Budur vücûd der-miyân ortaya koyan gelsin Yûnus Emre Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Dervîş olan kişinin dirliği arı gerek Yol içinde hem anın nâmûsu arı gerek Geç benlik da'vâsından söyle sözün hâsından Ol Allah korkusından benzi anın sarı gerek Gitmeye bağrı başı dinmeye gözü yaşı Her dem dervîşin işi âh ile zârı gerek Kimseye hor bakmagıl hergiz gönül yıkmagıl Yetmiş iki milletde dervîşlik yarı gerek Korkmaya tamusundan ummaya hûrîsinden Dâim anın maksûdu Hakk'ın dîdârı gerek Toprak eyle yüzünü miskînlere ey Yûnus Cümlesinden ziyâde erin ikrârı gerek Yûnus Emre Kuddise Sırruh