Yâ Şefî'al-Müznibîn Yâ Rahmete'l-lil-Âlemîn
NA'T-I ŞERÎF Yâ şefî'al-müznibîn yâ rahmete'l-lil-'âlemîn Katre-i nûrundan olmuş halk-ı eflâk u zemîn Nice etsin vasf-ı zâtın böyle bir 'abd-i kemîn Oldu hakkında senin nâzil çü Tâhâ vü Yâsîn Hâk-rûb-i âsitânın şehper-i Rûhü'l-emîn Kim senin gibi eder işâretle şakk-ı kamer Kimler içün nutka gelmiş nâfe vü şâh-ı şecer Doğru vasf etmiş seni ol pâdişâh-ı mu'teber Hüsnün idrâkinden âciz çeşm-i erbâb-ı nazar Kâsır olmuşdur kemâlâtında 'akl-ı hurde-bîn Ey hûş ol mi'râc kim 'âlem kamu bî-hûş idi 'Âlem-i 'ulvî seninçün halka hep dergûş idi Eyledi na'lin ziyâret her ne kim mefrûş idi Okudun levh-i ezelde her ne ki menkûş idi Oldu zâhir sana 'ilm-i evvelîn ü âhirîn Hayli ihsânlar olundu sâyesinde millete Hayr-ı ümmet hil'atiyle mazhar oldu ni'mete Cümle 'âlem düşmü ş iken türlü türlü mihnete Rûz-i mahşerde nidâ cennetden ere ümmete Hâzihî cennâtü 'adnin fedhulûhâ hâlidîn Kendi 'amelimle etmem yâ şefî' mefharet Bâr-ı ...