Namaz Ve Dua

NA'T-I ŞERÎF Yâ Rab beni sen kâkül-i gülbâre bağışla Gerden-harem-i turra-i tarrâre bağışla Yâ Rab beni ol ruhleri âl ile görüşdür Hâk-i kadem-i dilber-i dildâre bağışla Yâ Rab beni ol ebrû-kemân mihr-i zemânla Haşr eyle yarın lebleri gülnâre bağışla Yâ Rab o güzel şân-ı kerem mâh-cebîne Kişver-i melâhat meh-i hünkâre bağışla Yâ Rab kerem et Lutfî bugün 'abd-i zelîldir Sultân-ı dü âlem reh-i Muhtâr'e bağışla Alvarlı Efe Hâce Muhammed Lutfî Kaddesallahu Sırrahu'l-Âlî

NUTK-İ ŞERÎF Benem ol 'âşık-ı şeydâ ki bulmuş ibtilâdan hazz Odur ma'şûk-i bî-pervâ ki eyler mübtelâdan hazz Belâsından kaçan 'aşkın velâya olmadı lâyık Kanı bir 'âşık-ı sâdık ki almışdır belâdan hazz Kimi zülfüne bend olmuş cemâline kimi bende Kimi bulmuş belâdan hazz kimi almış likâdan hazz Velî kâmilleri gör kim kamu hak bilüp almışlar Cefâdan hazz vefâdan hazz belâdan hazz velâdan hazz Ne devlet buldular ise fenâda buldular Nûrî Bu fânîyi taleb etmez alanlar ol fenâdan hazz Şeyh Abdülehad Nûrî Kaddesallahu Sırrahu'l-Âlî

NUTK-İ ŞERÎF Vuslat-ı yâr isteyen hicrâna katlanmak gerek Merhem-i yâr isteyen peykâna katlanmak gerek Her kim ister aşk meydânında erlik göstere Başını top eyleyip çevgâna katlanmak gerek Gün gibi çekmek gerek her dem bulutlar kahrını Ay gibi bedr olmaya noksâna katlanmak gerek İster isen bir Züleyhâ-tal'at ile yâr olam Yûsuf-ı Mısrî gibi zindâna katlanmak gerek İster isen Hâlisâ kâmınca ola her işin Yâr-ı tab'-ı câhil ü nadâna katlanmak gerek Abdurrahman Hâlis Talebânî Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Nâdânı terketmeden yârânı arzularsın Hayvânı sen geçmeden insânı arzularsın "Men 'arefe nefsehû fekad 'arefe rabbeh" Sen nefsini bilmeden Sübhân'ı arzularsın Sen bu evin kapısın henüz bulup açmadan İçindeki kenz-i bî-pâyânı arzularsın Taşra üfürmek ile yalınlanır mı ocak Yönün Hakk'a dönmeden ihsânı arzularsın Dağlar gibi kuşatmış benlik günâhı seni Günâhını bilmeden gufrânı arzularsın Cevizin yeşil kabın yemekle tat bulunmaz Zâhir ile ey fakîh Kur`ân'ı arzularsın Şarâbı sen içmedin sarhoş u mest olmadın Nice Hakk'ın emrine fermânı arzularsın Gurbetliğe düşmeden mihnete sataşmadan Kebâb olup pişmeden büryânı arzularsın Yabandasın evin yok bir yanmış ocağın yok Issız dağın başında mihmânı arzularsın Bostânı bâğı gezdim hıyârını bulmadım Sen söğüt ağacından rummânı arzularsın Başsız kabak gibi bir tekerleme söz ile Yûnus'leyin Niyâzî 'irfânı arzularsın Niyâzî Mısrî Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Tutarsan hak sözü Hakk'ı göresin Uyarsan nefse hergiz görmeyesin Anın sevdâsına düş gayrı terk et Nice bîhûde sevdâlar kovasın Gönül kim hassa Dost'un halvetidir Niçün sen ana düşmânlar koyasın Gider hubbunu mahlûkun gönülden Gönülden Hâlık'a tâ yol bulasın Cenâbetdir gönüle gayrı koymak Tahâret oldur kim Hakk'ı sevesin Gel anın derdine düş gayrı hep ko Gümânsız 'ayn ile gayrı yuyasın Kuşangıl kendine himmet kuşağın Binip cidd atına menzil alasın Sana senden eğer olmazsa himmet Kaçan maksûduna vâsıl olasın Sen ey cân varlığın nûrun söyündür Ki bu ism ü resmden kurtulasın Giderirsen vücûdun zulmetini Bulup âb-ı hayât içip kanasın Senin gönlün o Şâh'ın gözgüsüdür Dürüş cehd eyle gözgüyü silesin Göresin anda 'aks urmuş cemâli Şoluk dem kim sen anı sen sanasın Eğer kalırsan işbu sanıda sen Bu menzilde henüz bir bî-nevâsın Gerek varlığın anda mahv edesin Anın ile anı görüp bilesin Bu dediğim cemâli pertevinden Dahi bir noktadır ki anlayasın 'Aceb...

NUTK-İ ŞERÎF Cânlar cânın ister isen bu cism ü cândan fâriğ ol Gerçek Hakk'a âşık isen iki cihândan fâriğ ol Bu meydâna girdin ise nefsin boynun urdun ise Kibr u kîni sürdün ise dost u düşmândan fâriğ ol Aşk şerbetin içdin ise cân gözünü açdın ise Dost ile buluşdun ise assı ziyândan fâriğ ol Gafletden ayıldın ise kendözüne geldin ise Fesad işden döndün ise tertîb düzenden fâriğ ol Ölmezden evvel öldün ise ger sen seni bildin ise Yola boyun verdin ise bu âd u sândan fâriğ ol Mürşid elin tutdun ise dünyâyı terk etdin ise Hakk sözün işitdin ise veren elinden fâriğ ol Eşrefoğlu Rûmî sen de eğer gerçeklerden isen Fâriğ ol bu cümlesinden kevn ü mekândan fâriğ ol Eşrefoğlu Rûmî Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Çeşmin gibi bahtım dahî hep kâre ne çâre Şekvâ geliyor âhlarım yâre ne çâre Deryâ-yı sabr ile tekâbül dahî etsem 'Ummân-ı metânet bulamaz çâre ne çâre Dil reng-i şebistâne boyanmış eleminle Hüsnünle bulur pertevi mehpâre ne çâre Gamzenle dilimde açılan lâle-i hûnîn Mecbûr ediyor şâm ü seher zâre ne çâre Yansam da yakılsam da devâ istemem aslâ Bir hâtıra-i 'ulvî-i yâr yâre ne çâre Seylâbe-i eşkimde açar râhına mecrâ Ta'kîb ile semt-i dil-i dildâre ne çâre Keşf etmedi kânûn-i tabâbetde mubassıs 'Aşk derdi ile âyis-i bîmâre ne çâre Fermânı geçer câne şeh-i kişver-i 'aşkın Hükmünde anın bu dil-i âvâre ne çâre Yanmakdır ezelden beri Sâmî'ye mukadder Hakk 'aşkı ile tâ ebedî nâre ne çâre Şeyh Abdurrahmân Sâmî Saruhânî Kaddesallahu Sırrahu'l-Âlî

NUTK-İ ŞERÎF Aşk bezirgânı sermâye cânı Bahâdır gördüm câna kıyânı Zihî bahâdır cân terkin urur Kılıç mı keser himmet giyeni Kamusun bir gör kemterin er gör Alçak görmegil palâs giyeni Tîz çıkarırlar fevka'l-'ulâya Bil 'Îsâ gibi dünyâ koyanı Tîz indirirler tahte's-serâya Şol Kârûn gibi dünyâ kovanı 'Âşık olanın nişânı vardır Melâmet olur belli beyânı 'İlm ü 'amele olmagıl mağrûr Hakk kabûl etdi kefen soyanı Kodu atlası giydi palâsı İbrâhîm Edhem sırdan duyanı Çün Mansûr gördü ol benem dedi Oda yakdılar işitdin anı Oda yandırtdın külün savurtdun Öyle mi gerek seni seveni Zinhâr ey Yûnus gördüm dimegil Dâra çekerler gördüm diyeni Yûnus Emre Kuddise Sırruh

Muzaffer Efendi Hazretleri buyurdular ki : İbrâhim Edhem Hazretlerine sormuşlar. Malûm ya, bundan evvelki derslerimizde ben size bundan bahsetmişdim. Bu zât Belh sultânı, yani Belh pâdişâhı. Hem de şarkın şaşalı, dârâtlı, debdebeli zamânında bulunan bir pâdişâh. Allah yoluna m ülk sultânlığını  gönül sultânlığına fedâ etmiş, yani gönül sultânı olmuş. İşte ona sormuşlar, demişler ki, "Hayâtının en mesûd günleri hangi günlerdir? Bunu bize anlatabilir misin?". Hazret, "Tabii" demiş "En mesûd demlerimi söyleyeyim size". Mekke'ye gidiyordum, beni tanımıyorlardı. Mekkeliler kervanımızı karşılamaya çıkdı. "İçinizde İbrâhim Edhem var mı?" diye sordular. Kervandakiler beni tanımıyorlar. Kervan reisi dedi ki, "İçimizde bir İbrâhim Edhem var ama sizin aradığınız İbrâhim Edhem olduğunu zannetmiyoruz. Çünkü biz bu adamı Kûfe şehrinde develeri gütmek üzere yanımıza aldık. Pâdişâh olsa, develeri gütmezdi ama yine de bir soralım bakalım" demiş. İbr...

NUTK-İ ŞERÎF Bir sâkîden içdik şarâb 'arşdan yüce meyhânesi Ol sâkînin mestleriyiz cânlar anın peymânesi Bir meclisdir meclisimiz anda ciğer kebâb olur Bir şem'adır anda yanar ay u güneş pervânesi Ol şem'a karşu yananın küllî vücûdu nûr olur Ol od bu oda benzemez hîç belirmez zebânesi Ol meclisin 'âşıkları İbrâhîm Edhem'dir biri Belh şehri gibi bin ola her kûşede vîrânesi Bizim meclis mestlerinin demleri "ene'l-Hakk" olur Bin Hallâc-ı Mansûr gibi en kemîne dîvânesi 'Aşk şarâbın içenlere gel bir nazar eyleyegör Bunca yıldır nice döner ol meclisin piyâlesi Yûnus bu sözlerin senin ma'nâ durur bilenlere 'Âkil-kâmil olan kişi bu ma'nâya inanası Yûnus Emre Kuddise Sırruh

Bir önceki yazımızda büyük sôfîlerinden İbrâhim Edhem Hazretleri 'nin saltanatı nasıl terkettiğini anlatmış  ve mâsivâdan tamâmen yüz çevirmesi sebebiyle, tasavvufun dört rüknünden biri olarak kabûl edilen "terk"in onun adı ile anılmasından bahsetmişdik.  Saltanatı terk etdikden sonra yollara düşen İbrâhim Edhem Hazretleri, bir lokma bir hırka düstûruna göre yaşamış ve o devrin büyük âlimleri ve sôfîleri ile görüşmek için  bir çok beldeleri ziyâret etmişdir. Uzun seyahatler yapan ve büyük mürşidlerden istifâde eden İbrâhim Edhem Hazretleri Mekke'ye de gitmiş, bir müddet orada kalmış ve sôfiyyenin ileri gelenlerinden Süfyân es-Sevrî ile Fudayl bin Iyaz Hazretlerinin sohbetinde bulunmuşdur. Hazret'in  Beytullah'ı tavâf ederken yapdığı şu münâcât, dilden dile günümüze kadar ulaşmış ve O'nun "terk"de ne derece ileri gittiğini, O'ndaki Allah aşkını ve teslîmiyyeti göstermekde ve bizlere büyük dersler vermekdedir. Yukarıda Arapça aslını gördüğünüz...

NUTK-İ ŞERÎF Dervîş olan her kim ise toprak ile yeksân gerek Nutkundaki âb-ı hayât zâhir değil vicdân gerek Kendi hâlim ahvâlinin sırrın sana yâd edeyim Dünyâ ahret âşıklara gizli değil ayân gerek Tâlib olup gelenlerin ma'nâ yüzün soranların Sübhesini halleyleye âyât hadîs Kur`ân gerek Güç gelmesin sözüm sana inanırsan bu tevhîde İster isen dost zâtını malın başın kurbân gerek Kavlin fiilin burhân olur maksûd sana ayân olur Nefs varlığın yandırmağa kardaş sana külhân gerek Sırdan selîm olan gönül söyler gelir bu tevhîdi Bu hikmete erişmeğe sadrındaki îmân gerek Hoş mazhar-ı zât olmağa lâyık olan budur sana Kim bu vücûdun varlığı ma'mûr değil vîrân gerek Sırdan selîm olmasına himmet eyle kend'özüne Bulatmaya münker seni gönlün evi ummân gerek Gıll u gışdan el yumağa Vâhib Ümmî ne der sana Dost zâtının muhabbeti cân içinde pinhân gerek Abdülvehhâb Ümmî Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF 'Aşk çün perdeden 'ayân oldu Mâsivâ-yı Hudâ nihân oldu Çekdi 'uşşâkı mülk-i ıtlâka 'Aşk minhâc-ı 'âşıkân oldu Dîde-i 'âşıkın ziyâsı 'aşk Hüsn-i dilberde 'aşk ân oldu Tâ bilindi hakîkat-i eşyâ Her varak defter-i beyân oldu Zerre mihr-i cihân-fürûz oldu Katre 'ummân-ı bî-kerân oldu Zerreden tâ varınca hurşîde Mazhar-ı zât-ı gaybdân oldu Erdi Hakk'dan nesîm-i vahdet-i zât Pîr-i hum-geşte nevcivân oldu Kâmil oldu tılsım-ı genc-i vücûd Cism-i hâki karîn-i cân oldu Nûş edenler Sabûhî câm-ı meyi Mest ü bî-hûş-ı câvidân oldu 'Aşk u ma'şûk u 'âşık oldu yâr Leyse fi'd-dâri gayruhû Deyyâr Sabûhî Ahmed Dede Kuddise Sırruh

MÜNÂCÂT Ey pâdişah! Zâtın zevâl bulmaz, durup durur. Devlet ve saltanatın da sonsuzdur, sürüp gider. Seni bir bilme mülkünü, sana önceden bir hizmetde bulunmadan sen verdin bize. Altından bir tâc olan "ve le kad kerremnâ benî âdem/ Andolsun ki biz âdemoğlunu mükerrem kıldık" tâcını, sana hiçbir itâatde bulunmadan sen koydun başımıza. Sana  şükretmediğimiz için ve sana karşı hep kusur işlediğimiz için o tâcı kahır yağmasıyla başımızdan alma. Düşman olan İblis, bize kasdederek yaltaklanmakda, çevremizde dönüp dolaşmakda ve üstümüzdeki marifet elbisesini, gözümüzdeki basîret nûrunu bizden almak, yücelik tâcını başımızdan sıyırıp çıkarmak için düzenler düzüp duruyor. Ey düşmanı da dostu da yaradan! Şu kullarını İblis'in düşmanlığına râm etme.  Bize dost ve şefâatçi, yüce nûr Peygamberimiz Efendimizdir. O ki, şefâat kemerini beline bağlamış, sıratın bir ucunda durmuş, ümmeti azâb dumanından selâmetle geçirmek ister. Sen o âlemin güneşini, o âdemoğullarının rahmetini bize esirg...

NUTK-İ ŞERÎF Sâlik isen tarîk-i vahdete ger Dâmen-i 'aşkı tut odur rehber Kime sunulsa sâgarı 'aşkın Anı mest-i cemâl-i dilber eder 'Aşkdır bir muhît-i a'zam kim Anın emvâcıdır nukûş u suver 'Aşk bir zâtdır velî her dem Nice bin kesret ile cilve eder Gâh îmân olur gehî inkâr Gâh Birâhim olur ü gâh Âzer Gâh dervîş olur gehî sultân Gâh Dârâ olur geh İskender Gâh envâr-ı Ahmed-i Ümmî Gâh esrâr-ı sîne-i Hayder Gâh olur nâtık-ı sühan-ârâ Gâh nutk-ı Sabûhi-i kemter Görmeğe her libâs ile anı Ey Sabûhî kanı bir ehl-i nazar 'Aşk u ma'şûk u 'âşık oldu yâr Leyse fi'd-dâri gayruhû Deyyâr Sabûhî Ahmed Dede Kuddise Sırruh