Namaz Ve Dua

Meşâyih-i Halvetiyye'den  Seyyid Seyfullah Hazretleri , mürşidi Ümmî Sinân Hazretleri nden bahsederken diyor ki : Mücâhid, müşâhid, âşık u sâdık bir zât idi. Her sene üç erbaîn yapardı, her erbaîne nice yüz mücâhidîn gelirler idi. Üç yüzden ziyâde halîfeleri vardı ve âleme münteşir olmuşlar idi. Tarîk-i Halvetiyye'de kendilerinden daha çok mücâhede eden birini görmedim. Halvete girdikleri zaman, dervîşleriyle berâber girer ve hep berâber tevhîd ederlerdi. Ben de halvetlerinde bulundum. Sabah namazından sonra Yâsîn Sûresi okunur ve işrak vaktine kadar üç bin tevhîd çekilirdi. Sonra altı rekat işrak namazı kılınır ve her dervîş otuz bin kırk bin esmâ çekerdi. O arada rüyâ görürlerse, hemen Şeyh'e tabir ettirirler ve amellerinin hayrını şerrini öğrenirlerdi. Öğle namazına kadar yine tevhîd çekerlerdi. Öğle namazını kılıp Mülk ve Tekâsür sûrelerini okurlar, sonra ikindiye kadar yine tevhîd çekerlerdi. İkindi namazını kıldıkdan sonra üç yüz salavât getirip, akşam namazına kadar ...

NUTK-İ ŞERÎF Zamâne halkını fehm eyle olma sen mağrûr Gönülde dostu bulup her nazardan ol mestûr Ne lutfu var bir alay kalbi haste-bestelerin Koy ehl-i gaflet ü cehli sen eyle dilde huzûr Çü nâsa nâs olur âfet bu nâsı ol nâsî Ki Rabb-i nâs ile bulsun dil üns olup mesrûr Gönülde Halık'a zâhirde halka teslîm ol Muhâlif olma ki şöhretdir âfet ü şerr ü şûr Hezâr zevk ü sürûr şifâ-yı sadrı bulur Ol cân ki oldu gam ü dilde 'aşkdan rencûr Gönül ki 'aşk ile hayydır o mevti görmez hiç Hemîşe arş-ı Hudâ'dır o hâne-i ma'mur Açup gönül gözünü her yâne temâşâ kıl Ki bu musavver-i hâki lebâleb olmuş nûr Bu dîdeden nice mestûr olur o 'aşk-ı cemîl Ki bir nefes değil aslâ bu hâtırımdan dûr Cihâna zerre gözünden nazar kıl ey Hakkı Ki eylemişdir o hurşîd zerrelerde zuhûr İbrahim Hakkı Erzurumi Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Tutarsan hak sözü Hakk'ı göresin Uyarsan nefse hergiz görmeyesin Anın sevdâsına düş gayrı terk et Nice bîhûde sevdâlar kovasın Gönül kim hassa Dost'un halvetidir Niçün sen ana düşmânlar koyasın Gider hubbunu mahlûkun gönülden Gönülden Hâlık'a tâ yol bulasın Cenâbetdir gönüle gayrı koymak Tahâret oldur kim Hakk'ı sevesin Gel anın derdine düş gayrı hep ko Gümânsız 'ayn ile gayrı yuyasın Kuşangıl kendine himmet kuşağın Binip cidd atına menzil alasın Sana senden eğer olmazsa himmet Kaçan maksûduna vâsıl olasın Sen ey cân varlığın nûrun söyündür Ki bu ism ü resmden kurtulasın Giderirsen vücûdun zulmetini Bulup âb-ı hayât içip kanasın Senin gönlün o Şâh'ın gözgüsüdür Dürüş cehd eyle gözgüyü silesin Göresin anda 'aks urmuş cemâli Şoluk dem kim sen anı sen sanasın Eğer kalırsan işbu sanıda sen Bu menzilde henüz bir bî-nevâsın Gerek varlığın anda mahv edesin Anın ile anı görüp bilesin Bu dediğim cemâli pertevinden Dahi bir noktadır ki anlayasın 'Aceb...