Namaz Ve Dua

Daha önce de bazı yazılarımızda beyân etmeye çalıştığımız gibi,  Resûl-i Ekrem Efendimizi rüyâda görmek, O'nun iltifâtına mazhar olmak, O'nun nazar-ı muhabbetine uğramak, O'nun huzûrunda oturmak, büyük bir saâdet, büyük bir müjde, büyük bir lutufdur. Bundan daha da hayırlı olan rüyâ, Efendimizi Ehl-i Beyt'inden bir hanımla, meselâ ezvâc-ı tâhirâtdan birisiyle veya Hazret-i Fâtımatü'z-Zehrâ ile berâber görmekdir ki böyle bir rüyâ, rüyâyı gören kişinin Resûlullah'a kurbiyyetine işâret eder. Resûl-i Ekrem Efendimizin gerçek vârisleri olan evliyâullah için de aynı tabir geçerlidir. Yani bir mürîdin, rüyâsında mürşidini, o yolun büyüklerini ya da pîrini görmesi, onların iltifatına mazhar olması, çok hayırlıdır. Eğer mürîd, mürşidini ya da pîrini âilesi, zevcesi veya ehl-i beytinden birisi ile birlikte görmüşse, bu daha da hayırlı bir rüyâdır ve o mürîdin, gördüğü zâta yakınlığına işâretdir. Cümle ümmetden hayırlıdır o şâhın ümmeti Ümmetine cümleden artuk eder Hakk ra...

Muzaffer Efendi Hazretleri, Amerika'daki bir sohbetlerinde "Tasavvufda şeyhin rolü nedir ve şeyhin hangi vasıflara sâhib olması lâzımdır?" sorusuna şu cevâbı verdiler : Şeyh, bir tabîb-i hâzik gibidir. Mürîd de, kalb hastalığına dûçâr olmuş bir hasta gibidir. O tabîb-i hâzika mürâcaat eder. Eğer o tabîb, hakîkaten tabîb-i hâzik ise, ona bir takım ilaçlar verecek, perhizler verecek, bunu ye, bunu yeme, bunu tut, bunu tutma, böyle yat, böyle kalk diyecekdir. Eğer hasta doktorun dediklerini tutarsa, mutlakâ sıhhate kavuşacakdır ama tutmazsa, o vakit helâke gidecekdir. Şeyhe gelince; şeyhde öyle bir rûh hâleti vardır ki, şeyh  rûhâniyyeti ile o hastayı mutlaka tesiri altına alacakdır. Manevî tabîb olan şeyhler, Allah tarafından, bu kudrete mâlikdirler. Çünkü onlar peygamberlerin risâlet sıfatının vârisleridirler. Efendi Hazretleri, rûhâniyyet sâhibi mürşidlerin mürîdlerini bakışlarıyla da terbiye ettiklerini şöyle beyân buyurmuşlardı : Şeyh, nazarıyla da mürîdini tedâvî eder....

Tarîkat ehlinin düşdüğü vartalardan biri de meşâyihin ve pîrânın kabirlerine, türbelerine, dergâhlarına ve onlardan kalan yâdigârlara şeklen son derece hürmetkâr olmak ama onların hakîkatinden tamâmen uzak kalmakdır. Tarîkat büyüklerine hürmet, onların tavsiyelerine uymakla, onların sözlerini dinlemekle, onların izlerinden gitmekle olur. Bir kimse kendisini bir velînin türbesine vakfetse ve bütün ömrünü o türbeye hizmetle geçirse ama o velînin yaptıklarını yapmasa, sözlerini tutmasa, onun yolundan gitmese, o zâtın feyzinden istifâde edemez, manevî bir ilerleme sağlayamaz. Olsa olsa evliyâullaha hizmet ettiği için sevâba girmiş olur. Bir kimsenin tarîkatden feyz alabilmesi için mutlakâ mürşidinin, şeyhinin, pîrinin yolundan gitmesi lâzımdır. Hazret-i Pîr Seyyid Ahmed er-Rıfâî Kaddesellahu Sırrahu'l-Âlî Efendimiz buyuruyorlar ki : Sakın şeyhinin tekkesini kendine bir harem eylemeyesin! Sakın şeyhinin kabri sana bir put olmasın! Sakın O'nun hâli sana bir geçim metaı olmasın! İsmâi...