Namaz Ve Dua

Sûre-i Kehf'de kıssaları zikredilen Ashâb-ı Kehf, putperest bir kavim içinde oldukları halde Allah'ın vahdâniyyetine îmân etmiş ve bu îmânlarını gizlemeyip o kavmin bâtıl inançlarına karşı geldikleri için inançlarını terketmeye zorlanan ve ölümle tehdîd edilen tevhîd ehli gençlerdir. Zâlimlerin şerrinden kurtulmak için sığındıkları mağarada, tam bir tevekkülle Cenâb-ı Hakk'ın yardımını beklerken, Allah tarafından uyutulmuşlar, bu uyku yüzlerce yıl sürmüş, sonra uyandırılmışlardır.  Bu kıssa pek çok remzlerle ve hikmetlerle doludur. Denizden bir katre, güneşden bir hüzme olarak bunlardan bazılarını zikredelim : Ashâb-ı Kehf'i inançlarından döndürmek ve kendi dînlerine uydurmak isteyen müşrikler, insandaki nefs-i emmârenin sıfatlarına, dünyânın zevklerine ve dünyâ ehline işâretdir. Ashâb-ı Kehf ise, nefsiyle cihâd eden, dünyâdan ve ehl-i dünyâdan yüz çeviren müminlerin remzidir. Bunların diğer mü'minlerden farkı îmânlarının ziyâde oluşudur ki sûre-i celîledeki  "...

Muzaffer Efendi Hazretleri, Amerika'daki bir sohbetlerinde "Tasavvufda şeyhin rolü nedir ve şeyhin hangi vasıflara sâhib olması lâzımdır?" sorusuna şu cevâbı verdiler : Şeyh, bir tabîb-i hâzik gibidir. Mürîd de, kalb hastalığına dûçâr olmuş bir hasta gibidir. O tabîb-i hâzika mürâcaat eder. Eğer o tabîb, hakîkaten tabîb-i hâzik ise, ona bir takım ilaçlar verecek, perhizler verecek, bunu ye, bunu yeme, bunu tut, bunu tutma, böyle yat, böyle kalk diyecekdir. Eğer hasta doktorun dediklerini tutarsa, mutlakâ sıhhate kavuşacakdır ama tutmazsa, o vakit helâke gidecekdir. Şeyhe gelince; şeyhde öyle bir rûh hâleti vardır ki, şeyh  rûhâniyyeti ile o hastayı mutlaka tesiri altına alacakdır. Manevî tabîb olan şeyhler, Allah tarafından, bu kudrete mâlikdirler. Çünkü onlar peygamberlerin risâlet sıfatının vârisleridirler. Efendi Hazretleri, rûhâniyyet sâhibi mürşidlerin mürîdlerini bakışlarıyla da terbiye ettiklerini şöyle beyân buyurmuşlardı : Şeyh, nazarıyla da mürîdini tedâvî eder....

NUTK-İ ŞERÎF Nâdânı terketmeden yârânı arzularsın Hayvânı sen geçmeden insânı arzularsın "Men 'arefe nefsehû fekad 'arefe rabbeh" Sen nefsini bilmeden Sübhân'ı arzularsın Sen bu evin kapısın henüz bulup açmadan İçindeki kenz-i bî-pâyânı arzularsın Taşra üfürmek ile yalınlanır mı ocak Yönün Hakk'a dönmeden ihsânı arzularsın Dağlar gibi kuşatmış benlik günâhı seni Günâhını bilmeden gufrânı arzularsın Cevizin yeşil kabın yemekle tat bulunmaz Zâhir ile ey fakîh Kur`ân'ı arzularsın Şarâbı sen içmedin sarhoş u mest olmadın Nice Hakk'ın emrine fermânı arzularsın Gurbetliğe düşmeden mihnete sataşmadan Kebâb olup pişmeden büryânı arzularsın Yabandasın evin yok bir yanmış ocağın yok Issız dağın başında mihmânı arzularsın Bostânı bâğı gezdim hıyârını bulmadım Sen söğüt ağacından rummânı arzularsın Başsız kabak gibi bir tekerleme söz ile Yûnus'leyin Niyâzî 'irfânı arzularsın Niyâzî Mısrî Kuddise Sırruh

NUTK-İ ŞERÎF Dervîş olmakdan murâd yokluğu kâr etmek gerek "Lâm-elif lâ raybe"nin sırrın şikâr etmek gerek Bulmağa genc-hâneyi 'ayne'l-yakîn hakka'l-yakîn Bu vücûdun hânesin nûrdan hisâr etmek gerek Tâlib isen görmeğe bir Tanrı'nın dîdârını Bu hevâ cismin koyup terk-i diyâr etmek gerek Sizlere lâyık olandır söyleyip şerhetdiğim Evliyânın hizmetini ihtiyâr etmek gerek Mekr-i şeytân fitnesinden nefsini kurtarmağa Kalb diliyle tevhîdi leyl ü nehâr etmek gerek Sırr ile senden gelip söylemeğe cân bülbülü Bu vücûdun bâğını nûrdan bahâr etmek gerek Kalbinin emrâzını fehm etmeğe n'olsun delîl Tevhîd-i zâtla ana kardaş tımâr etmek gerek Çaldırtma duymasın zâhid bu zevkin ma'nâsın 'Ârifâne cân ile vasl u şikâr etmek gerek Gitmesin senden ebed dersen eğer nûr-i İlâh Vâhibî sen kendini tevhîde yâr etmek gerek Abdülvehhâb Ümmî Kuddise Sırruh

Muzaffer Efendi Hazretleri buyurdular ki : İbrâhim Edhem, vaktiyle Belh pâdişâhı iken, bir avın peşine düşmüş kovalarken, vurmak istediği av hayvanı geri dönmüş ve İbrâhim Edhem'e şöyle söylemiş : "Yâ İbrâhim! Sen bunun için mi halk olundun?" demiş. Yani dünyâya av vurmaya mı geldin? Halbuki senin vazîfen Rabbü'l-âlemîn'e ibâdet ve tâat.  İbrâhîm Edhem, bu hâdiseden sonra pâdişâhlığı terketmiş ve gönül pâdişâhı olmuş. İbrâhim Edhem Hazretlerinin sôfiyye katında ayrı bir ehemmiyeti vardır. Öyle ki, tasavvufun dört esâsından biri olan terk, onun adı ile anılmışdır, "Terk-i Edhem" denilmişdir. Zîrâ o, sâhib olduğu saltanatı ve zenginliği tamâmen terkederek Allah yoluna girmiş, bu yolda çok cefâlar çekmiş ve menkıbeleri ile dervîşlere büyük dersler vermişdir. Cihâna gelmeden maksûd özünü âdem etmekdir Müsemmâ içre mazhar ismini hem a'zam etmekdir Bu iklîm-i derûnu nefs elinden feth edüp bir bir O milk-i ma'nevîde rûhu Sultân Edhem etmekdir www.muzaff...

NUTK-İ ŞERÎF Dervîş olan her kim ise toprak ile yeksân gerek Nutkundaki âb-ı hayât zâhir değil vicdân gerek Kendi hâlim ahvâlinin sırrın sana yâd edeyim Dünyâ ahret âşıklara gizli değil ayân gerek Tâlib olup gelenlerin ma'nâ yüzün soranların Sübhesini halleyleye âyât hadîs Kur`ân gerek Güç gelmesin sözüm sana inanırsan bu tevhîde İster isen dost zâtını malın başın kurbân gerek Kavlin fiilin burhân olur maksûd sana ayân olur Nefs varlığın yandırmağa kardaş sana külhân gerek Sırdan selîm olan gönül söyler gelir bu tevhîdi Bu hikmete erişmeğe sadrındaki îmân gerek Hoş mazhar-ı zât olmağa lâyık olan budur sana Kim bu vücûdun varlığı ma'mûr değil vîrân gerek Sırdan selîm olmasına himmet eyle kend'özüne Bulatmaya münker seni gönlün evi ummân gerek Gıll u gışdan el yumağa Vâhib Ümmî ne der sana Dost zâtının muhabbeti cân içinde pinhân gerek Abdülvehhâb Ümmî Kuddise Sırruh

MÜNÂCÂTÜ'L KÜBRÂ Bİ ESMÂİ'L-HUSNÂ Bi hakkı lâ ilâhe illallah Koma ben kulunda cürm ü günâh Bi hakkı yâ Hû yâ Hû yâ men Hû Âb u rahmetinle 'ısyânım yu Bi hakkı Hakk murâdım budur benim Tâ'atin üzere ola cân ü tenim Bi hakkı yâ Hayy u yâ Kayyûm Eyle son demde ben kulun merhûm Bi hakkı yâ Kâdir ü yâ Kahhâr Eyleme tamuda mekânımı dâr Bi hakkı yâ Rahmân ü yâ Rahîm İçirme ben kuluna mâ-i hamîm Bi hakkı Meliki'l-Kuddûsi's-Selâm Koma ben kulun 'âsîlerden olam Bi hakkı Mü'mini'l-Müheymini'l-'Azîz Eyle gönlüm evin gayrıdan temiz Bi hakkı Celîli'l-Cebbâri'l-Mütekebbir Bi hakkı Hâlıkı'l-Bârîi'l-Musavvir Bi hakkı Gafûri'l-Vehhâbi'r-Rezzâk Etme ben kulun rahmetinden ırak Bi hakkı'l-Fettâhi'l-'Alîmi'l-Halîm 'İnâyet nazarın isterem dâim Bi hakkı Kâbızi'l-Bâsıti'l-Hâfız Hâlık-ı cihânsın ki hükmün nâfiz Bi hakkı Latîfi'l-Mu'izzi'l-Müzill Semî'i'l-Basîri'l-Halîmi'l-'Adl Bi hakkı...

NUTK-İ ŞERÎF ve ÎZÂHI Kandedir cehl ile zulmet nefs‐i sü'bânındadır Kandedir 'ilm ile hikmet bil anı cânındadır İnsanın nefs-i emmâresi, cehâlet ve zulmet kaynağı, rûhu ise ilim ve hikmet menbaıdır. Kim nefs-i emmâresine hizmet ederse gaflet ve cehâlet içinde kalır. Kim nefsini mağlûb edip rûhunu hâkim kılarsa gaflet ve cehâletden kurtulur, ilim, hikmet ve irfân sâhibi olur. Zulmet‐i cehli bırak sen iste nûr‐i hikmeti Cennetin zevkin dilersen cümle 'irfânındadır Hikmet nûru ile aydınlanmak isteyen nefsin zulmetini terketmeli, cenneti arzu eden de marifetullaha tâlib olmalıdır. Zîrâ cennetin hakîkati Hakk'a kurbiyyetdir. Zâhiren ahkâm‐ı eflâkin velî mahkûmusun Bâtınan ây gün felekler cümle fermânındadır İnsan görünüşde tabiat kânûnlarının mahkûmudur ve pek âciz görünür ama hakîkatde bütün kâinât onun emrindedir. Sûretâ bu hırmen‐i 'âlemde sen bir dânesin Ma'nâ yüzünde ne kim var cümle harmânındadır İnsan cismen çok küçük bir nokta gibidir ama ma'nâ bakımından...

NUTK-İ ŞERÎF ve ÎZÂHI Erenlerden sır sorana dokuz türlü nişân gerek Evvel kapı şerî'atdır güneş gibi 'ayân gerek Erenlerin yolu nefs ile mücâdele ederek tezkiye-i nefs etme yani nefsi arındırma yoludur. Bu yolun dokuz alâmeti vardır. Bunlardan ilki şerî'atdır. Bu yola şerî'at kapısından girilir. Zîrâ nefs-i emmârenin başını ezmenin çâresi Allah'ın emirlerine uymak, yasaklarından kaçınmak ve Hakk'a kulluk etmekdir. Şerî'ata tâbi' olmayan kişi, nefsine tapar ve helâke sürüklenir. Nefs-i emmâre ehli öyle bir gaflet içindedir ki, yaptığı kötülükleri kötülük olarak görmez, hattâ işlediği fenâlıklarla iftihar eder. Bu yüzden de hiç pişmânlık duymaz, tövbe etmez. Bu da onun felâketine sebeb olur. Sûre-i Yûsuf'daki "وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ" âyet-i kerîmesi nefsin bu mertebesine işâret eder. Nefs-i emmârenin sıfatları şirk, küfür, gaflet, kibir, gadab, hased gibi şeytânî sıfatlardır. Âyet ile hadîs ile verdim h...