Namaz Ve Dua

Kur`ân'ı Kerîm'de ashâb-ı kirâm hakkında pek çok âyetler bulunmakla berâber, bu âyetlerde biri hâriç ashâb-ı kirâmdan hiç kimsenin ismi tasrîh edilmemiş yani açıkça zikredilmemişdir. Kur`ân'da ismi açıkça zikredilen yegâne kişi, Peygamber Efendimizin âzâdlı kölesi ve evlâdlığı زيد بن حارثة Zeyd bin Hârise radıyallahu anh Hazretleridir. Hiç şübhe yok ki b u çok büyük bir şerefdir. Üstelik b unda hepimizi için büyük bir ibret ve hikmet de vardır.  Acabâ Hazret-i Zeyd bu şerefe nasıl nâil olmuşdur? Tahmînen bi'setden otuz beş sene önce dünyâya gelen Zeyd bin Hârise, aslen Yemenli olup, çocukluk çağında birileri tarafından kaçırılıp köle olarak satılmış ve kaderin bir cilvesi olarak Mekke'ye getirilmiş ve Hazret-i Hâtice vâlidemiz tarafından  Resûl-i Ekrem Efendimize hediye edilmişdir.  Zeyd kaçırıldıkdan sonra âilesi onun hasretiyle yanıp tutuşuyor ve her yerde onu arıyormuş. Bir gün Zeyd'in kabîlesinden Hac için Mekke'ye gelenlerden birisi onu Mekke'de gör...

Muzaffer Efendi Hazretleri buyurdular ki : Ashâb-ı kirâm demek Resûl-i Ekrem'in arkadaşları demekdir. Bunlar, Peygamber'i görmüş, Resûl-i Ekrem'e îmân etmiş, Resûl-i Ekrem'in huzûrunda oturmuşlardır. Bâhusûs seyyidina Ebâbekir, Ömer, Osman ve Ali gibi ki  Hazret-i Ali Efendimizin evinde büyümüşdür. Diğer ashâb ki Huzeyfetü'l-Yemânî gibi, Ebü'd-Derdâ gibi, bu zevât gece-gündüz Peygamber'in dâimâ berâberinde yani Ashâb-ı Soffa gibi. Hattâ Ashâb-ı Soffa, yemeği içmeği terketmişler, bir lokma ekmeğe râzılar, bir hırkaya râzılar, peygamberin kapısının önünde oturuyorlar ve Resûl-i Ekrem dışarıya çıkdığı vakit, "Ey Allah'ın Resûlü! Ey Allah'ın Habîbi! Allah sana ne öğrettiyse sen de bize onu takrîr et, öğret" diyorlar. Yani Resûlullah'ın cemâli ile doyuyorlar. Hatırlarsanız, "İ nsanın kemâli, kemâl sâhibleri ile berâber olmakdan geçer" demişdik. Tarîkat-ı aliyye de işte bu esâs üzerine kurulmuşdur. Zâten Ashâb-ı Soffa da, ilk dervîş...